ไม่ได้ไปเรียนในวิชาแรก มัวแต่นอนกกกันอยู่ เป็นอย่างนี้ทุกที ความสุขของการมีคู่นอน นอนเดี่ยว นอนเหงา นอนไปก็นอนแบบเซ็งๆ โชคยังดีที่ไม่ได้เช็คชื่อ แต่คราวหน้ามีสอบซะแล้ว

ไปเรียนในวิชาที่สอง หอบอาการไข้ไปเต็มอัตรา เรียนไปไม่รู้เรื่องไป คงต้องกลับไปนั่งดูเอง เอาน่าแค่สองบท คราวหน้าสอบด้วยเช่นกัน สรุปว่าเสาร์หน้ามีสอบทั้งสองตัว งดกิจกรรม

เรียนเสร็จแยกย้าย ตู่ซ้อนมาลงเดอะมอลล์ด้วย ลงเดินเล่นเกมส์สิบบาทพอ แล้วก็ไปหาซื้อของกลับห้อง ยุทธคงเล่นคอมอยู่อย่างเพลิดเพลิน ช่วยกันใช้มัน ก็ดีเหมือนกัน ทรมานกับมันมาก

กลับมานั่งดูทีวีไปตามประสา กอล์ฟโทรหาชวนเที่ยว ยุทธตาเขียวใส่ รู้น่าว่าไม่มีเงินอยู่ ไม่ไปไหนก็ได้ ไม่ได้คันเที่ยวเสียหน่อย จบสงกรานต์แบบวินาศ ยังไม่ได้รับการเคลียร์ใดๆเลย

ความคิดบางอย่างมันก่อตัวขึ้นอีกแล้ว เรื่องเพื่อน ที่เคยคิดมากกับมัน และตอนนี้ก็รู้สึกแปรบๆในใจ เพื่อนที่มีใช่เพื่อนที่ดีจริงๆหรือ แล้วเพื่อนที่ดีจริงๆของเราหล่ะ เคยมีกับเขาบ้างไหม

ปลงละ ไม่ขอทำอะไรละ โตๆกันแล้ว ทุกคนล้วนทำทุกสิ่งเพื่อประโยชน์ส่วนตัวทั้งนั้น หัดอยู่กับตัวเอง จะโทษใครได้ โทษตัวเองก็ใช่ที่ พยายามที่สุด ทำดีที่สุดแล้ว มันเป็นแบบนี้..ช่างมัน