แล้ววันหยุดสุดท้ายของสงกรานต์ก็มาถึง ชนิดที่เรียกว่าหมดแทบทุกสิ่ง หมดแรง หมดเงิน หมดเวลา เท่าที่อ่านๆดูจากวันผ่านๆ แทบไม่ได้ทำอะไรที่มีประโยชน์สักเรื่อง เที่ยวกับเที่ยว

ว่าแล้วก็ลุกขึ้นมาทำงานบ้านเสียหน่อย เก็บห้องหับให้มันเข้าที่เข้าทาง เก็บเตียง ตบๆปูๆ ขยันสุดแล้ว ผ้าผ่อนสองตะกร้าก็ปั่นมันจนหมด ทำไปทำมา มันมืดซะงั้น จานยังไม่ล้างเลย

ก็เป็นอันว่าแม้จะทำได้ไม่ดีเท่าไร แต่อย่างน้อยงานบางอย่างก็เสร็จเป็นชิ้นเป็นอัน ว่างเว้นจากการเล่นเกมส์มาพอสมควรเลย หลังจากวันนั้น เที่ยงวันยันสี่ทุ่ม คงอิ่มเอม ตกผลึกเลยหล่ะ

ไม่มีอะไรจะทำ นั่งมองฝ้า มองเพดาน ไม่รู้จะพูดจะคุยกะใครดี ออกอาการเหงาๆ แถมความคิดก็วนเวียนอยู่กับเหตุการณ์ครั้งที่ออกเที่ยว แต่ละวัน ความสนุก ความน่าจดจำ มันมากมาย

แอบคิดแวปอยู่ว่า ยุทธมันอาจจะกลับมาถึงเร็ว แล้วแวะเข้ามาที่ห้องเอาของมาฝาก ให้เราประหลาดใจ สุดท้ายก็คือ หลอกตัวเอง ไม่มีแต่เสียงโทรศัพท์ เหงาๆเงียบๆ นอนก็..ไม่หลับ