<< September >>

S

M

T

W

T

F

S

31 

6 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

<< 2008>>

คุณค่าที่จิตใจ
เหงา ห้ามกันไม่ได้
ข้าพเจ้าขอรายงานตัว
คนที่ล้มแล้ว
ขาดแคลน
คนจน คนรวย
ชักหน้าให้ถึงหลัง
มาม่าช่วยชีวิต
สงกรานต์ สุดท้าย
สงกรานต์ 4 ส่งท้ายเพื่อลืม
สงกรานต์ 3 จบไม่สวย
สงกรานต์ 2 เที่ยวคือเที่ยว
สงกรานต์ 1 วัดใจเพื่อนใหม่
จำอะไรไม่ได้นอกจากงาน
หมดแรง
ก่อกำแพง
ความทรงจำกับตัวเล็ก
โค๊กคานิวัล แป๊ก
ชีวิตไม่ราบรื่น แต่เรียบง่าย
อยากเที่ยวสุดใจขาดดิ้น
ปิดกั้น กันคนลวง
จ่ายเพลิน เกินงบประมาณ
กลับมาอัพได
ชอบของดอง
เก็บเงินวันแรก
เตรียมพร้อมไปหน้าร้าน
สอบที่เหลือ
ปวดแขน
มีหยินมีหยางมีเลวมีดี
ทางออกหรือทางตัน






 

สงกรานต์ 3 จบไม่สวย

ตื่นขึ้นมา ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรที่อยากทำเลย ว่าจะเก็บห้อง แยกของไปทิ้ง ซักผ้า ล้างจาน หรือเล่นเกมส์ มันอยู่ในหัวมาตั้งแต่รู้ตัวว่าจะหยุดยาว กิจกรรมเหล่านี้ก็มีส่วนที่ไม่ไปเชียงใหม่กับพี่เก่ง

ลุกขึ้นมา หัวมันยังหมุนๆอยู่เลย กำลังจะลงไปหาอะไรมากินเสียหน่อย มือถือก็ดัง พี่เกียรติแวะมาซื้อของใช้ที่เดอะมอลล์บางกะปิ เลยนึกถึงเรา นัดออกมากินข้าวเที่ยง พูดคุยกันหน่อยดีกว่า

เคยรับปากพี่เขาไว้ ไปก็ไป ออกไปหาอะไรอร่อยๆกินก็ดี กิจกรรมไว้วันหลังค่อยปฏิบัติแล้วกัน แต่งตัวออกไปจากห้องแบบไม่ได้หวังเที่ยวสงกรานต์ ออกไปแบบไม่กลัวโดนน้ำ

แต่กลัวแดดมากกว่า ใส่แขนยาว ยีนส์ยาว หัวไม่เซ็ท เกงในไม่ใส่ เข็มขัดก็ไม่ ลากแตะ กินบาบีคิวกับพี่เกียรติ คุยนั้นนี่ไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะงานเกย์ของพี่เอ๋พี่ปุ๋ย ที่พี่เกียรติไปช่วยมา

ยังไม่ทันจะแยกย้ายกับพี่เกียรติเลย เดชโทรมาชวนไปเล่นน้ำ ปัดไปเพราะชุดไม่พร้อม จะกลับไปเปลี่ยนที่ห้องแล้วตามไป ก็ไม่ขยันขนาดนั้น ไม่นานนัก กอล์ฟโทรมาตามอีก ไปก็ไป

เดินช่วยพี่เกียรติถือของซักพัก ซื้ออะไรไม่ซื้อ ซื้อน้ำเป็นแพ็คๆ หนักมากๆ ส่งขึ้นรถ แล้วนั่งรถเมล์ไปจตุจักรตามคำชวนชองเพื่อนๆทันที ก็เดิม เดินไปเรื่อยๆ แต่มันก็แอบมีความสุข สนุกดี

ไม่รู้เพราะติดลม ไม่มีไรทำ หรือตั้งใจอยู่แล้ว ทั่วจตุจักรดีก็เริ่มวางแผน ว่าจะไปเล่นน้ำต่อที่สีลม เราเองเสื้อผ้าหน้าผมก็ไม่ใช่เลยที่จะมาเล่นน้ำ แต่ก็หลวมตัวมาแล้ว เพื่อเพื่อน

บรรยากาศเดิมๆ ไม่ต่างกับไปเล่นน้ำ เล่นแป้งแถวข้าวสาร ไม่น่าเบื่อ แต่มันก็ไม่ใช่แนวเรา ใช้เวลาไปได้พอประมาณ ขณะเดินทางกลับ เพื่อนๆก็บ่นอุบว่าไม่สนุก นึกว่าจะเป็นแค่เราเสียอีก

แล้วแผนจะไปเที่ยวกลางคืนก็ถูกตั้งขึ้นทันทีภายในแท๊กซี่ พูดอะไรไม่ได้ พูดไปโดนลุมซ้ายขวา เลยนึกเสียว่าอีกแค่วันเดียว ไหนๆวันนี้ก็ออกเที่ยวมาทั้งวันจนค่ำมืดแล้ว เพื่อเพื่อน

กลับมานั่งเล่นเกมส์กับน้องได้สักพัก ทนเสียงโทรตามไม่ไหว ไปร้านในเวลาต่อมา ในใจคิดว่าวันนี้วันสุดท้ายซักทีนะ เลยเอาให้เต็มที่ที่สุด มอมจนเมา ทั้งเพื่อน ทั้งตัวเอง

แล้วเรื่องก็เกิด ทะเลาะกับปูด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องที่สุด เป็นความเข้าใจผิด ที่เราไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย แต่หูเรา ความคิดเรา ความมึนเมา มันทำให้ทุกอย่างเป็นเรื่องใหญ่โต แตกหัก

ทรุดลง ร้องห่มร้องไห้ โดยมีพีกับปุ่นคอยคุมเชิงอยู่ห่างๆ ซึ่งตอนนี้ ปูมันสติแตกหนีกลับไปแล้ว ส่วนเราพออาการดีขึ้นก็แยกย้ายกันกลับ กลับทั้งๆที่ไม่รู้ว่าวันนี้..เกิดอะไรขึ้น

 

Posted on Tue 15 Apr 2008 19:39